Współrzędne: 50°53' N 20°54' E
| Łysica | |
 Gołoborze na Łysicy |
|
| Państwo |  Polska, Europa |
| Pasmo | Góry Świętokrzyskie |
| Wysokość | 612 m n.p.m. |
  Łysica
|
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Łysica (lub Góra Świętej Katarzyny[1]) – najwyższy szczyt Gór Świętokrzyskich o wysokości 612 m n.p.m. Znajduje się w zachodniej części Łysogór, na południowy wschód od wsi Święta Katarzyna. Należy do Korony Gór Polskich. Znajduje się w obszarze ochrony ścisłej Świętokrzyskiego Parku Narodowego.
Góra ma dwa wierzchołki[1]. Wschodni wierzchołek, nazywany Skałą Agaty lub Zamczyskiem, wznosi się na wysokość 608 m n.p.m.[1]. Jest to skalna grań (wychodnia kwarcytów) o długości ok. pół kilometra. Na wyższym wierzchołku zachodnim znajduje się pamiątkowy krzyż z 1930 r. oraz wieża triangulacyjna. Ze szczytu roztacza się ograniczony widok w kierunku północnym – na Górę Miejską i Psarską.
Łysica zbudowana jest z kwarcytów i łupków kambryjskich. Od strony północnej i południowej szczyt otaczają gołoborza. Łysica jest całkowicie porośnięta lasem. W partiach szczytowych rośnie jodła, a poniżej las jodłowo-bukowy. Na stoku południowym, na wysokości ok. 590 m, położone jest niewielkie torfowisko. Na stoku północnym znajdują się liczne źródła strumieni. W partiach szczytowych gnieżdżą się orliki krzykliwe, krogulce i kobuzy.
Podania mówią, że u podnóża Łysicy istniała kiedyś pogańska świątynia, na miejscu której obecnie znajduje się klasztor sióstr Bernardynek.
Przez górę przechodzi 
czerwony szlak turystyczny im. Edmunda Massalskiego z Gołoszyc do Kuźniaków.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Słownik geograficzno-krajoznawczy Polski, PWN, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12677-9, str 424, hasło: Łysica
edytuj Bibliografia
- Słownik geograficzno-krajoznawczy Polski, PWN, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12677-9