Bozon Higgsa (zwana boską cząstką) - hipotetyczna cząstka elementarna, której istnienie jest postulowane przez Model Standardowy. Cząstka ta miała istnieć jedynie przez około dziesięć sekund po Wielkim Wybuchu i dać początek wszelkiej materii.
Jak dotąd istnienie bozonu Higgsa nie zostało bezpośrednio udowodnione eksperymentalnie, choć wyniki niektórych eksperymentów potwierdzają poprawność teorii postulującej istnienie tych cząstek.
Spis treści |
edytuj Uzasadnienie teoretyczne
Istnienie tej cząstki jest uzasadniane teoretycznie mechanizmem Higgsa polegającym na sprzężeniu pól kwantowych materii (pola fermionowe, jak pole elektronowe, pola kwarkowe, pola bozonowe jak pola W i Z itp.) z dodatkowym polem kwantowym, zwanym polem Higgsa, w wyniku którego poprzez spontaniczne złamanie symetrii bezmasowe cząstki Modelu Standardowego nabierają masy.
Innymi słowy, zgodnie z Modelem Standardowym, cząstki występujące w przyrodzie - kwarki i leptony - posiadają masę dzięki oddziaływaniu z polem Higgsa, jakby rodzajem "oporów ruchu", którego nośnikami są bozony Higgsa.
edytuj Wyniki eksperymentalne
W chwili obecnej nie istnieje doświadczalny dowód istnienia cząstki Higgsa. Eksperymenty prowadzone przy użyciu akceleratora LEP w CERN w latach 1990-2000 wykazały, że jeżeli cząstka Higgsa istnieje, to jej energia przekracza 114 GeV.
Oczekuje się, iż definitywne rozstrzygnięcie kwestii istnienia (lub nie) cząstki Higgsa stanie się możliwe w eksperymentach ATLAS i CMS, znajdujących się w ośrodku w CERN.
edytuj Zobacz też
- Pole Higgsa
- Wielki Zderzacz Hadronów (LHC) w CERN