Rumi (arabski جلال الدين الرومي , Calaleddin Rumi, Dżalal ad-Din Rumi, Dżalaluddin Rumi, Dżalal ad-Din Balchi, Maulana Rumi, Mevlana) ur. 30 września 1207r. - zm. 17 grudnia 1273 najwybitniejszy poeta suficki, mistyk perski, teolog islamski. Twórca zakonu wirujących derwiszy. Urodził się w Balch (na terenie dzisiejszego Afganistanu). Uciekając przed najazdem mongolskim 1221 wędrował na zachód i ostatecznie większość życia spędził w Konyi (Anatolia) gdzie też znajduje się jego mauzoleum. Najbardziej znanym jego dziełem poetyckim jest Mathnawi i Manawi (Mathnavi-e Maanavi), sześcioczęściowy, złożony z dwuwierszy poemat uważany przez sufich za drugą co do ważności świętą księgę po Koranie. Mauzoleum Rumiego w Konya jest celem corocznych pielgrzymek[1]. Rok 2007 został ogłoszony przez UNESCO rokiem Rumiego.
edytuj Zobacz też
edytuj Linki zewnętrzne
- Strona o Rumim (ang.)
- Wirujący derwisze (ang.)
- Polska strona o Rumim
- O Rumim po polsku
- Wybór poezji Rumiego
Przypisy
- ↑ Marzena Bomanowska. Rok Rumiego od derwiszów, poety dialogu. Gazeta Wyborcza. 1 października 2007: s. 20.