Danburyt - nazwa minerału jest związana z miejscem występowania - Danbury w Connecticut, USA; gdzie został odkryty w 1839r. w zmetamorfizowanych dolomitach.
Należy do minerałów bardzo rzadkich.
Spis treści |
edytuj Właściwości
- Wzór chemiczny - CaB2Si2O8 - borokrzemian wapnia
- Układ krystalograficzny - rombowy, kryształy słupkowe, zakończone klinowo
- Barwa - bezbarwny, biały, różowy, żółty, brązowy
- Rysa - biała
- Połysk - szklisty do tłustego
- Twardość w skali Mohsa - 7
- Gęstość - 2,97 - 3,03 g/cm3
- Łupliwość - niewyraźna
- Przełam - muszlowy do nierównego
- Dyspersja - 0,017
Tworzy słupkowe kryształy przyjmujące postać wielościennego słupa, klinowato zakończonego rombową bipiramidą.Na ścianach kryształów widoczne jest nieraz poprzeczne prążkowanie. Występuje też w skupieniach zbitych i ziarnistych. Jest kruchy, najczęściej bezbarwny.
edytuj Występowanie
Występuje w utworach wykazujących bezpośredni lub pośredni związek z działalnościa magmową. Jest spotykany w pegmatytach, niekiedy występuje w żyłach kruszcowych.
Miejsca występowania: Oprócz USA - Danbury /Conecticut/ oraz Russel, występuje również w Meksyku - rejon Baja i California, Birmie - Mogok, Japonii - Obira, Kyusziu. Także: Rosja - Dalniegorsk, Szwajcaria -Piz Vallatscha, Grison, Włochy - dolina Aosty, Viterbo, Czechy - Maglovec, Madagaskar.
edytuj Zastosowanie
Ma znaczenie naukowe oraz kolekcjonerskie. Największe wykształcone kryształy pochodzą z Rosji (bezbarwne o długości powyżej 20 cm). oraz z Madagaskaru (żółtobrunatne, o dł. około 10cm). Danburyt, ze względu na stosunkowo dużą twardość i słabą łupliwość doskonale nadaje się do wyrobu biżuterii. Starannie oszlifowane kamienie, mimo niewielkiej dyspersji, mogą być bardzo efektowne. Nadaje się im najczęściej szlif fasetkowy zarówno brylantowy jak i schodkowy.
Największy danburyt pochodzi z Birmy, ma żółtą barwę i masę 138,6 ct. Waga przeciętnych kamieni nie przekracza 10 ct.
edytuj Bibliografia:
- Podręczny Leksykon Przyrodniczy - Minerały i kamienie szlachetne
- Atlas mineralogii
- Leksykon Przyrodniczy - Minerały
- R.Hochleitner - Minerały i kryształy
- J.Żaba, Ilustrowany słownik skał i minerałów, Videograf II Sp. z o.o. 2003 r.
- J.Bauer, Przewodnik Skały i minerały, Wyd. Multico, 1997 r.
- K. Maślankiewicz, Kamienie szlachetne, Wyd. Geologiczne, 1982 r.
- K. Maślankiewicz, Kamienie szlachetne, Wyd. Geologiczne, 1982 r.
- N.Sobczak, Mała encyklopedia kamieni szlachetnych i ozdobnych, Wyd. Alfa, 1986 r.
