Eleonora Magdalena von Pfalz-Neuburg (ur. 6 stycznia 1655 r. w Düsseldorfie, zm. 19 stycznia 1720 r. w Wiedniu) - księżniczka palatyńska, cesarzowa rzymsko-niemiecka, królowa Czech i Węgier z dynastii Wittelsbachów.
Była najstarszą córką elektora palatyna Renu Filipa Wilhelma, oraz jego żony Elżbiety Amalii, córki landgrafa Hessen-Darmstadt Jerzego II. Eleonora Magdalena miała szóstkę sióstr i braci. Jej młodszymi siostrami były m.in. Maria Zofia - królowa Portugalii jako żona Piotra II Spokojnego, Maria Anna - królowa Hiszpanii jako żona Karola II Habsburga, i Jadwiga Elżbieta Sobieska - synowa króla Jana III Sobieskiego.
Eleonora Magdalena była ponura i miała autodestrukcyjną osobowość. Podobno nosiła na co dzień specjalną bransoletkę z kolcami zwróconymi do środka, do skóry. Była dewocyjnie pobożna i pruderyjna, ale również inteligentna i energiczna.potrzebne źródło
edytuj Małżeństwo i potomstwo
14 grudnia 1676 r. poślubiła cesarza Leopolda I Habsburga (9 czerwca 1640 - 5 maja 1705), syna cesarza Ferdynanda III i Marii Anny, córki króla Hiszpanii Filipa III Habsburga. Jego dwie pierwsze żony, nie dały mu następcy tronu, więc od Eleonory Magdaleny wiele się spodziewano. Para miała ostatecznie 11 dzieci, w tym 2 przyszłych cesarzy:
- Józef I (26 lipca 1678 - 17 kwietnia 1711), cesarz rzymsko-niemiecki
- Krystyna (ur. i zm. 18 czerwca 1679)
- Maria Elżbieta (13 grudnia 1680 - 26 sierpnia 1741), namiestniczka austriackich Niderlandów
- Leopold Józef (2 czerwca 1682 - 3 sierpnia 1684)
- Maria Anna (7 września 1683 - 14 sierpnia 1754), żona króla Portugalii Jana V Wielkodusznego
- Maria Teresa (22 sierpnia 1684 - 28 września 1696)
- Karol VI (1 października 1685 - 20 października 1740), cesarz rzymsko-niemiecki
- Maria Antonina (1686-1692)
- Maria Józefa (6 marca 1687 - 14 kwietnia 1703)
- Maria Magdalena (26 marca 1689 - 1 maja 1743)
- Maria Małgorzata (22 lipca 1690 - 22 kwietnia 1691)
| Poprzednik Klaudia Felicyta Habsburg |
 |
Cesarzowa rzymsko-niemiecka 1676-1705 |
|
Następca Wilhelmina Amalia Brunszwicka |