| Regno di Corsica Anglo-Corsican Kingdom Królestwo Anglo-Korsykańskie |
|||||
|
|||||
|
|||||
| Dewiza: Amici e non di ventura | |||||
| Hymn: Dio vi Salvi Regina | |||||
| Stolica | Corte, później Bastia | ||||
| Ustrój polityczny | monarchia konstytucyjna | ||||
| Ostatnia głowa państwa | król Jerzy III Hanowerski | ||||
| w jego imieniu | wicekról Gilbert Elliot | ||||
| Powierzchnia • całkowita |
8,680 km² |
||||
| Jednostka monetarna | soldi | ||||
| Data powstania | 17 czerwca 1794 | ||||
| Data likwidacji | 19 października 1796 | ||||
Królestwo Anglo-Korsykańskie – państwo istniejące na Korsyce w latach 1794–1796.
Po wybuchu rewolucji francuskiej przywódca Republiki Korsykańskiej w latach 1755–1769 – Pasquale Paoli został uznany za symbol walki o wolność i demokrację. Rząd rewolucyjny zezwolił mu na powrót z wygnania na Korsykę i mianował gubernatorem.
Po straceniu Ludwika XVI w 1793 Paoli odciął się od rewolucjonistów. Ogłosił przejęcie przez siebie tymczasowej władzy na Korsyce i zwołał zgromadzenie narodowe. Paoli rozpoczął negocjacje z Wielką Brytanią na temat objęcia przez nią protektoratu nad wyspą.
W 1794 na Korsykę przybyła brytyjska flota, zaś wyspa została oficjalnie ogłoszona wicekrólestwem korony brytyjskiej.
Bardzo szybko nastąpiło poróżnienie między Brytyjczykami a Paolim, spowodowane dążeniami administracji brytyjskiej na wyspie do ograniczenia autonomii oraz przeniesieniem stolicy z Corte do Bastii w 1795. Ostatecznie rząd brytyjski nakłonił Paolego do zrezygnowania z walki o autonomię dla królestwa i emigracji do Wielkiej Brytanii.
19 października 1796 Francuzi przeprowadzili atak na wyspę i zdobyli Bastię. Po upadku miasta Brytyjczycy wycofali się z Korsyki, która stała się francuskim departamentem.