www.karmienie.gupiki.info

Wikipedia Gupiki Online

ca
de
en
es
fr
it
nl
no
pl
pt
ru
ro
fi
sv
tr
vo

Jakas reklama

XXIX Letnie Igrzyska Olimpijskie
Oficjalne logo igrzysk
IO 2004	IO 2012
Stolica igrzysk	Chiny Pekin
Liczba ekip	204
Liczba sportowców	11 128^[1]
Liczba konkurencji	302 w 28 dyscyplinach
Otwarcie	8 sierpnia 2008
Oficjalne otwarcie	Hu Jintao (prezydent ChRL)
Zamknięcie	24 sierpnia 2008
Przysięga olimpijska	Zhang Yining (sportowcy) Huang Lipeng (sędziowie)
Znicz olimpijski	Li Ning
Stadion	Stadion Narodowy
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Pochodnia olimpijska, którą zapalony został znicz olimpijski

29. Letnie Igrzyska Olimpijskie w 2008 rozgrywały się w Pekinie, stolicy Chin, od 9 do 24 sierpnia (niektóre mecze piłki nożnej odbyły się 6 i 7 sierpnia, czyli przed oficjalnym otwarciem). Były to pierwsze Igrzyska Letnie w Azji od 20 lat – od Igrzysk w Seulu.

Decyzja o wyborze Pekinu jako miasta organizatora zapadła 13 lipca 2001. O organizację tych Igrzysk zabiegały także: Toronto (Kanada), Paryż (Francja), Stambuł (Turcja) i Osaka (Japonia).

W Pekinie rozgrywane były nowe konkurencje: bieg kobiet na 3 000 m z przeszkodami, zawody kolarskie BMX oraz pływanie na otwartym akwenie na dystansie 10 000 m kobiet i mężczyzn. W tenisie stołowym gra deblowa mężczyzn i kobiet została zastąpiona turniejem drużynowym. W strzelectwie kobiety nie rywalizują już w podwójnym trapie a także w trafianiu do ruchomej tarczy.

Decyzją Chińskiego Komitetu Olimpijskiego, głównym hasłem pekińskich igrzysk olimpijskich było zawołanie: "jeden świat, jedno marzenie". Komitet stwierdził, iż na tym samym świecie ludzie posiadają jedno wspólne marzenie o dążeniu do rozkwitu i pokoju.

Igrzyska rozpoczęły się ósmego dnia, ósmego miesiąca, dwa tysiące ósmego roku, o ósmej osiem wieczorem (UTC+8), gdyż w symbolice chińskiej cyfra osiem jest symbolem szczęścia, obfitości, pieniędzy oraz spokoju.

edytuj Rozgrywane dyscypliny

Uczestnicy letnich igrzysk w Pekinie w 2008 roku rywalizowali w 28 dyscyplinach sportowych i 302 konkurencjach.

edytuj Państwa biorące udział w XXIX Letnich Igrzyskach Olimpijskich

Zobacz więcej w osobnym artykule: Państwa uczestniczące w Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008.

Na Igrzyskach w Pekinie wystartowali przedstawiciele 204 z 205 krajowych federacji sportowych (nie zostali zgłoszeni reprezentanci Brunei, cztery lata wcześniej w Atenach wystartowali sportowcy z 202 państw).

W Pekinie po raz pierwszy wystartowali zawodnicy z Tuvalu i Wysp Marshalla. Po raz pierwszy również oddzielnie wystąpili zawodnicy z Czarnogóry i Serbii.

edytuj Maskotki igrzysk

11 listopada 2005 roku oficjalnie opublikowano maskotki igrzysk. Jest ich pięć (po raz pierwszy w historii igrzysk wybrano ich aż tyle), cztery z nich to zwierzęta symbolizujące chińską kulturę: ryba, panda, ogień olimpijski (symbolizujący tradycyjnego Chińskiego Smoka), antylopa tybetańska i jaskółka. Ich imiona to Beibei, Jingjing, Huanhuan, Yingying i Nini, pierwsze sylaby imion maskotek układają się w zdanie "Beijing Huanying Ni", co razem znaczy "Witamy w Pekinie". Ich barwy odpowiadają kolorom pięciu kół olimpijskich. Maskotki, które wyrażają charakterystyczne chińskie cechy, reprezentują nie tylko wieloetniczną kulturę Chin, lecz również tradycyjną chińską filozofię harmonijnego współżycia ludzi z naturą. O miano oficjalnej maskotki igrzysk starało się 662 projektów, z czego 611 pochodziło z Chin, 12 z Hongkongu, Makau i Tajwanu, a pozostałych 39 z zagranicy. Wiele regionów starało się, aby na maskotkach umieszczone zostały ich symbole. Razem te pięć maskotek nazywa się Fuwa, co w języku chińskim znaczy "Szczęśliwe maskotki".

edytuj Kalendarz imprezy

Liczba w kratce oznacza finał jednej z konkurencji danej dyscypliny.

Kalendarz Igrzysk Olimpijskich 2008
Sierpień	06	07	08	09	10	11	12	13	14	15	16	17	18	19	20	21	22	23	24	R
Rozpoczęcie
Boks																		5	6	11
Badminton										1	2	2								5
Baseball																		1		1
Gimnastyka							1	1	1	1		4	4	4				1	1	18
Hokej na trawie																	1	1		2
Jeździectwo							2		1					1		1	1			6
Judo				2	2	2	2	2	2	2										14
Kajakarstwo							2		2								6	6		16
Kolarstwo				1	1			2		2	1	1	3	3	1	1	1	1		18
Koszykówka																		1	1	2
Lekkoatletyka										3	4	5	6	5	3	7	6	7	1	47
Łucznictwo					1	1			1	1										4
Pięciobój nowoczesny																1	1			2
Piłka nożna																	1	1		2
Piłka ręczna																		1	1	2
Pływanie					5	5	5	5	4	4	4	1	1	2	3	2	2	2	1	46
Podnoszenie ciężarów				1	2	2	2	2		2	1	1	1	1						15
Siatkówka														1	1			1	1	4
Softball																1				1
Strzelectwo				2	2	2	2	2	1	1	2	1								15
Szermierka				1	1	1	1	1	2	1	1	1								10
Taekwondo															2	2	2	2		8
Tenis stołowy												1	1				1	1		4
Tenis ziemny											2	2								4
Triatlon													1	1						2
Wioślarstwo											7	7								14
Zapasy							2	2	3		2	2		2	2	3				18
Żeglarstwo											2	1	2	2	2	2				11
Zakończenie
Suma finałów	0	0	0	11	13	12	18	16	17	18	28	29	19	22	14	20	22	31	12	302

edytuj Obiekty olimpijskie

Stadion Narodowy w Pekinie - główna arena igrzysk

Pływalnia Olimpijska w Pekinie

Wukesong Stadion w Pekinie

Chińskie władze z okazji Igrzysk podjęły decyzję o wzniesieniu w Pekinie serii nowoczesnych budowli, z których wiele zaprojektowali zagraniczni architekci. Należą do nich:

Stadion Narodowy ("Ptasie Gniazdo")
Narodowy Kryty Stadion
Narodowe Centrum Sportów Wodnych ("Wodna Kostka")
Pekińska strzelnica
Laoshan Welodrom
Wukesong Stadion
Shunyi
Hala Uniwersytetu Technologicznego
Hala Chińskiego Uniwersytetu Rolniczego
Hala Uniwersytetu Nauki i Techniki
Hala Uniwersytetu Pekińskiego
Olympic Green - Centrum tenisowe
Olimpijskie Centrum Żeglarskie - Qingdao
Stadion Olimpijskiego Centrum Sportowego
Stadion Olimpijskiego Ośrodka - Tianjin
Stadion Ośrodka Sportów Olimpijskich - Shenyang
Olympic Green - Boiska hokejowe
Olympic Green - Tor łuczniczy
Hala Szermiercza
Wukesong Baseball Field
Chaoyang Park
Laoshan Bicycle Moto Cross
Obiekty dla triathlonu
Trasa ulicznego wyścigu kolarskiego
Stadion Centrum Sportów Olimpijskich
Hala Centrum Sportów Olimpijskich
Stadion Robotniczy
Robotnicza Arena
Stołeczny Stadion Kryty
Ying Tung Natatorium
Laoshan - trasa dla MTB
Hala Pekińskiego Instytutu Technologicznego
Hala Pekińskiego Uniwersytetu Astronautyki
Pekińska Strzelnica - Shijingshan
Fengtai Softball Field
Hongkong - obiekty jeździeckie
Stadion w Szanghaju

edytuj Ceremonia otwarcia i program artystyczny

Scena z ceremonii otwarcia igrzysk

Znicz olimpijski zapalił Li Ning, który został podniesiony przez liny w powietrze. Następnie liny go przesuwały i zawodnik symulował bieg po koronie stadionu olimpijskiego. Wraz z nim po koronie przesuwał się pomarańczowy obraz z białymi wzorami, który stopniowo zamieniał się w ujęcia z trasy ognia olimpijskiego. Na koniec Li Ning zatrzymał się przy specjalnym urządzeniu, po którym przeszedł ogień i zapalił znicz.

Nowością było to, że poszczególne reprezentacje nie wchodziły na arenę - jak dotychczas - w porządku alfabetycznym alfabetu łacińskiego, lecz pod względem ilości kresek w ideogramach pisma chińskiego.

Wyreżyserowania ceremonii otwierających i kończących igrzyska podjął się znany chiński reżyser Zhang Yimou. Jego konsultantem miał być słynny reżyser amerykański - Steven Spielberg^[2], który jednak 13 lutego zrezygnował z powodów etycznych (był to sprzeciw wobec polityki Chin, dostarczających broń do Darfuru^[3]). Obie ceremonie odbyły się na Stadionie Narodowym w Pekinie.

Wśród utworów zamówionych przez władze Pekinu na igrzyska znalazło się oratorium, które napisał znany polski kompozytor Krzysztof Penderecki^[4].

edytuj Sztafeta olimpijska

Trasa sztafety z olimpijskim ogniem

Zobacz więcej w osobnym artykule: Sztafeta olimpijska w 2008 roku.

Sztafeta olimpijska w 2008 roku trwała do 8 sierpnia, poprzedzając Letnie Igrzyska Olimpijskie 2008 w Chinach. Plany sztafety zostały ogłoszone 26 kwietnia 2007 roku w Pekinie.

Sztafeta, pod nazwą Podróż Harmonii, trwała 130 dni, a jej trasa wynosiła 137 000 km – rekordowa trasa w historii letnich igrzysk.

edytuj Trasa

Znicz olimpijski został zapalony na Olimpii w Grecji a następnie przeniesiony na Stadion Panateński w Atenach, po czym przetransportowany został do Pekinu w Chinach, gdzie dotarł 31 marca. Stamtąd przemierzył wszystkie 6 kontynentów świata. Znicz odwiedził miasta znajdujące się na Jedwabnym Szlaku, symbolizując antyczne powiązania z resztą świata. Ogień olimpijski został wzniesiony również na Mount Everest. W związku tym Chiny zamknęły wejście na górę od strony Tybetu, aby protestujący Tybetańczycy nie przeszkodzili w ceremonii niesienia pochodni.^[5]

edytuj Ochroniarze ognia

Chiński Olimpijski Komitet Organizacyjny z Pekinu wysłał grupę ochroniarzy, którą stanowi 30 specjalnie wyszkolonych chińskich policjantów, aby eskortować ogień podczas jego podróży.^[6]

Ich głównym zadaniem było pilnowanie, aby pod żadnym pozorem nie doszło do zgaszenia ognia, oraz wspomaganie i asekurowanie przekazywania pochodni pomiędzy członkami sztafety. Interweniowali również w przypadku prób ataku na osobę niosącą pochodnię lub próby wyrwania jej z ręki. Otaczali biegnącego, tworząc pierścień.

Na sobie mieli jednakowe "uniformy" – niebiesko-białe dresy sportowe z logiem olimpiady oraz czapki z daszkiem w tej samej kolorystyce. Ochroniarze towarzyszyli olimpijskiemu ogniowi podczas całej jego trasy. W Chinach zostały przydzielone dwie dodatkowe, 40-osobowe grupy chroniące pochodnię z olimpijskim ogniem.^[7]

Sztafetę wielokrotnie próbowali zakłócić antychińscy demonstranci i zwolennicy praw człowieka, w związku z zamieszkami w Tybecie.^[6]

edytuj Kontrowersje

Protest przeciwko uciskowi Chin w Tybecie i milczeniu władz miasta Paryż podczas sztafety z ogniem olimpijskim

Zobacz wiadomości w serwisie Wikinews:

Decyzja o organizacji igrzysk w Chinach, uważanych za kraj łamiący prawa człowieka, wzbudziła liczne kontrowersje na świecie. Część osób była jednak zdania, że igrzyska mogą wpłynąć na poprawę sytuacji w Chinach, czego dowodzić miało np. złagodzenie przepisów dla zagranicznych korespondentów^[8]. Z drugiej jednak strony władze chińskie podjęły przed igrzyskami starań, by zapobiec ewentualnym protestom. Aktywista praw człowieka Ye Guozhu otrzymał czteroletni wyrok za uczestnictwo w organizowaniu demonstracji, skierowanej przeciw przymusowymi eksmisjom w Pekinie^[9]^[10].

Największy sprzeciw wobec igrzysk w Pekinie wystąpił wśród osób zabiegających o poprawę sytuacji w Tybecie, jednak sami Tybetańczycy byli w tej sprawie podzieleni. Dalajlama XIV, rząd na uchodźstwie w Indiach i tybetańskie organizacje, m.in. Kongres Młodzieży Tybetańskiej uważały, że sprzeciw wobec igrzysk jest bezzasadny, podczas gdy przeciwne zdanie mają najbardziej radykalni emigracyjni działacze^[11].

edytuj Oficjalny hymn

Oficjalnym hymnem Letnich Igrzysk Olimpijskich Pekin 2008 został wybrany utwór "We Are Ready".

edytuj Polscy reprezentanci

Zobacz więcej w osobnym artykule: Polska na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008.

Polska po raz 19. uczestniczyła w Letnich Igrzyskach Olimpijskich. Reprezentacja Polski na XXIX Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie liczyła 263 sportowców (160 mężczyzn i 103 kobiety). Chorążym ekipy podczas ceremonii otwarcia został kajakarz Marek Twardowski, a funkcję szefa Polskiej Misji Olimpijskiej pełnił Kajetan Broniewski.

edytuj Zdobyte medale

Medale według dni
Dzień	Data				W sumie
Dzień 0	8	—	—	—	—
Dzień 1	9	0	0	0	0
Dzień 2	10	0	0	0	0
Dzień 3	11	0	0	0	0
Dzień 4	12	0	0	0	0
Dzień 5	13	0	0	0	0
Dzień 6	14	0	0	0	0
Dzień 7	15	1	1	0	2
Dzień 8	16	0	0	0	0
Dzień 9	17	1	2	1	4
Dzień 10	18	1	0	0	1
Dzień 11	19	0	1	0	1
Dzień 12	20	0	0	0	0
Dzień 13	21	0	0	0	0
Dzień 14	22	0	0	0	0
Dzień 15	23	0	2	0	2
Dzień 16	24	0	0	0	0
W sumie	—	3	6	1	10

edytuj Statystyka medalowa

Zobacz więcej w osobnym artykule: Klasyfikacja medalowa Letnich Igrzysk Olimpijskich 2008.

Stan po 302 z 302 konkurencji

Lp.	Państwo	złoto	srebro	brąz	razem
Klasyfikacja medalowa
1.	Chiny	51	21	28	100
2.	Stany Zjednoczone	36	38	36	110
3.	Rosja	23	21	28	72
4.	Wielka Brytania	19	13	15	47
5.	Niemcy	16	10	15	41
6.	Australia	14	15	17	46
7.	Korea Południowa	13	10	8	31
8.	Japonia	9	6	10	25
9.	Włochy	8	10	10	28
10.	Francja	7	16	17	40
-	-	-	-	-	-
20.	Polska	3	6	1	10
Zobacz pełną klasyfikację medalową

Stan po 302 z 302 konkurencji

Lp.	Kontynent	złoto	srebro	brąz	razem
Klasyfikacja medalowa
1.	Europa	127	145	160	432
2.	Azja	90	56	86	232
3.	Ameryka Północna, Środkowa i Karaiby	51	65	57	173
4.	Oceania	17	16	22	55
5.	Afryka	12	14	14	40
6.	Ameryka Południowa	5	7	14	26
Zobacz pełną klasyfikację medalową

edytuj Ciekawostki

Konkurencje jeździeckie rozegrane zostały w Hongkongu, natomiast żeglarskie w Cingtao nad Morzem Żółtym.
7 kwietnia 2008 roku w Paryżu po raz trzeci w 72-letniej historii zgasł znicz olimpijski. Według oficjalnych komunikatów przyczyną zdarzenia były problemy techniczne^[12]^[13], David Douillet twierdzi jednak, że to ochrona zgasiła znicz olimpijski z obawy przed ekscesami ze strony opozycji tybetańskiej^[14].
Po raz pierwszy od 1928 roku na igrzyskach zabrakło hokeistów na trawie Indii, najbardziej utytułowanego zespołu w historii.
Telewizja Polska po raz pierwszy w historii nadawała część relacji w jakości HDTV poprzez kanał TVP HD, który ruszył wraz z rozpoczęciem igrzysk olimpijskich.
Pierwszym sportowcem, który odpadł z igrzysk była australijska badmintonistka Erin Carrol, która po 23 minutach gry o godzinie 3.32 9 sierpnia czasu polskiego ostatecznie przegrała z Hiszpanką Yoaną Martinez 21-9. 21-16
Michael Phelps zdobył rekordową liczbę złotych medali podczas jednych zawodów - zdobył ich 8. Pobił przy tym siedem rekordów świata i jeden rekord olimpijski. Gdyby jego dorobek był oddzielnie uwzględniany w klasyfikacji medalowej igrzysk, zająłby w niej 10 miejsce, wyprzedzając m.in. Francję, Hiszpanię, Brazylię i Kanadę.