Liceum ogólnokształcące (z łac. licaeum od gr. Lykeion: szkoła założona przez Arystotelesa) – rodzaj szkoły średniej w wielu krajach. W Polsce liceum ogólnokształcące od 1999 r. wskutek reformy szkolnictwa jest szkołą ponadgimnazjalną (wcześniej posługiwano się nazwą rodzajową szkoła średnia).
Nauka w liceum ogólnokształcącym w Polsce trwa trzy lata i kończy się egzaminem maturalnym (przed 2005 r. był to egzamin dojrzałości).
edytuj Historia
Pierwsze w świecie licea wprowadził Napoleon Bonaparte. Dyscyplinę wzorowano w nich na wojskowej, a obowiązującym strojem był mundur.
W czasach nowożytnych był to typ szkoły średniej. Według projektu Jeana A. Condorceta z 1792 r. licea były najwyższym stopień systemu szkół we Francji. Od 1802 liceum było państwową szkołą średnią (lycée).
edytuj Polska
W Polsce pierwszymi liceami były Liceum Warszawskie (1804), Liceum Krzemienieckie (1804) oraz Liceum Lubelskie (1862).
W latach 1932-1948 istniały w Polsce dwuletnie licea ogólnokształcące oraz trzyletnie licea pedagogiczne i zawodowe. W 1948 wprowadzono czteroletnie liceum ogólnokształcące i pięcioletnie liceum zawodowe (technikum).
Przed reformą szkolnictwa w 1999 r. do liceum przyjmowani byli absolwenci szkół podstawowych. Obecnie w Polsce po ukończeniu sześcioletniej szkoły podstawowej uczeń uczęszcza do trzyletniego gimnazjum. Potem może zdecydować się na trzyletnie liceum ogólnokształcące, trzyletnie liceum profilowane, czteroletnie technikum, bądź dwu- lub trzyletnią szkołę zawodową.
Również: wychowanie i samowychowanie, korepetycje, edukacja ekologiczna (zielona szkoła), edukacja dorosłych, metody nauczania