Pień drzewa – zdrewniała łodyga. Pień drzewa powstaje wskutek corocznego przyrastania na wysokość i na grubość.
Na wysokość drzewo przyrasta dzięki tworzeniu się nowych pędów wierzchołkowych, a na grubość dzięki przyrastaniu słojów rocznych. Pień drzewa u samej swej podstawy (na styku z glebą) tworzy szyję korzeniową, czyli charakterystyczne zgrubienie. Zewnętrzną warstwę pnia stanowi kora, która ma za zadanie przewodzenie wody i soli mineralnych do wyższych partii drzewa (korony) jak też chroni drzewo przed uszkodzeniami i wyschnięciem. Od pnia mogą odchodzić gałęzie, które tworzą koronę drzewa. Drzewa wytwarzają pnie w formie strzały lub kłody.
Pień drzewa na przekroju poprzecznym ma najczęściej kształt zbliżony do okrągłego. Kształt na przekroju podłużnym promieniowym, przebiegającym przez rdzeń jest w zależności od wieku drzewa, od jego gatunku, miejsca biosocjalnego w drzewostanie i wielu innych czynników zbliżony do stożka, neiloidy lub paraboloidy.
