Jakas reklama 

 

Współrzędne: 39°01' N 125°45' EGeografia

평양
P'yŏngyang
Panorama miasta
Panorama miasta
Państwo Korea Północna Korea Północna
jednostka administracyjna P'yŏngyang Chikhalsi
Zarządzający Miasto administrowane bezpośrednio przez rząd
Powierzchnia 2653 km²
Położenie 39° 01' N
125° 45' E
Ludność (2005)
• liczba ludności
3 702 757
Podział miasta 19 dzielnic (Kuyŏk), 4 powiaty (Kun)
Położenie na mapie Korei Północnej
평양 P'yŏngyang
평양 P'yŏngyang
평양
P'yŏngyang
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Zdjęcie satelitarne Pjongjangu

Pjongjang (znany w Polsce w transkrypcji z języka rosyjskiego jako Phenian; kor. 평양; hancha 平壤, w języku koreańskim nazwa oznacza płaski teren) – stolica Korei Północnej położona w zachodniej części kraju, na nizinie nadmorskiej, na wysokości ok. 85 m n.p.m., nad rzeką Taedong, ok. 50 km od jej ujścia do Zatoki Zachodniokoreańskiej (Morze Żółte). Główny ośrodek gospodarczy i naukowo-kulturowy kraju. Miasto znajduje się mniej więcej w odległości 100 km od granicy z Koreą Południową (DMZ).

Spis treści

edytuj Historia

Jedno z najstarszych miast Korei – założone w 1122 r. p.n.e. Istniało wtedy niewielkie osiedle (obecna dzielnica Rangnang). W latach 427–668 stolica królestwa Kogurjo. Następnie zostało zniszczone przez najazd wojsk chińskich. W okresie 918-1392 Pjongjang pełnił funkcję koreańskiej stolicy. W 1592-1593 przejściowo zajęty przez Japończyków. Od XVII wieku centrum polityczne i kulturalne północno-zachodniej Korei. W roku 1627 Pjongjang został zdobyty po raz kolejny i spalony przez wojska chińskie. W czasie wojny chińsko-japońskiej w latach 1894-95 został poważnie zniszczony. Odbudowano go w latach 1910–45 podczas okupacji japońskiej. Wyzwolony w 1945 r. przez Armię Czerwoną. Od 1948 stolica Korei Północnej. W trakcie wojny koreańskiej (1950-1953) miasto przechodziło z rąk do rąk ostateczna inwazja Chińskiej armii Ludowo-Wyzwoleńczej zadecydowała o przyznaniu miasta Pjongjang Korei Północnej. Poważne zniszczenia zabudowy w połączeniu z odpowiednimi czynnikami politycznymi zaowocowały planem Kim Ir Sena o budowie modelowego miasta socjalistycznego Pjongjang.

edytuj Miasto specjalne Pjongjang modernizacja

 Ta sekcja wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi.
Należy w niej poprawić: {{{2}}}.
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu w sekcji Dopracować
Po wyeliminowaniu wskazanych powyżej niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu.
Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Przywódca KRLD, Kim Ir Sen od czasów zakończenia wojny koreańskiej marzył o gruntownej przebudowie stolicy według swojej koncepcji, jednak młode jeszcze państwo Kima miało w latach 1953-1978 ważniejsze sprawy niż budowę "propagandowej metropolii".Sytuacja zmieniła się gdy w drugiej połowie lat siedemdziesiątych Korea Północna otrzymała pomoc finansową pochodzącą z Chin i ZSRR. Ogromny zastrzyk gotówki spowodował iż odsunięte na bok plany niemłodego już Kim Ir Sena oraz marzenia jego syna, następcy Kim Dzong Ila powróciły. Tym razem plany były bardziej realne, na zlecenie Kima seniora Kim Dzong Il sposobiący się do przejęcia władzy po śmierci ojca powołał sztab przygotowawczy składający się z najlepszych "marksistowskich myślicieli" KRLD oraz najlepszych architektów. Stworzyli oni projekt przestrzenny, makietę przyszłego miasta Pjongjang dokładnie według wskazówek Kim Ir Sena. Projekt został ostatecznie zakończony w 1979 roku. Miasto było budowane w latach 1979-1982 ukończone zostało 15 Kwietnia 1982 roku zaś oficjalne otwarcie nastąpiło 1 Maja 1982 r. Jeszcze przed otwarciem obaj Kimowie w towarzystwie doradców przeprowadzili wizytację ukończonego już miasta Pjongjang. Stolica przeznaczona została dla 3 mln mieszkańców, przeciętne mieszkanie składało się z dwóch pomieszczeń mieszkalnych (saloniku i małej sypialni) oraz niewielkiej kuchni całe wyposażenie meble i inne gabaryty były od razu dostarczane do mieszkań bez wiedzy przyszłych lokatorów, mieszkańcy przybywając do Pjongjang mogli zabrać tylko najpotrzebniejsze bagaże natomiast całe wyposażenie czekało już na nich w domach. Czasami jeżeli mieszkania posiadały wyższy standard (standard mieszkań był uzależniony od tego jak blisko modelowego śródmieścia znajdował się konkretny blok mieszkalny) Samo miasto Pjongjang wyróżnia właściwiwie tylko modelowe śródmieście poza typowymi charakterystycznymi elementami propagandowymi znajdują się tam również: największy łuk triumfalny na świecie, mauzoleum Kim Ir Sena, muzeum rewolucji koreańskiej a tuż przed nim olbrzymi pomnik Wielkiego Przywódcy Towarzysza Prezydenta Kim Ir Sena - ojca narodu, modelowe lotnisko, dworzec kolejowy, uniwersytet Kim Ir Sena, nigdy nie ukończony hotel w kształcie piramidy - Ryugyong Hotel, charakterystyczny pomnik ideologii KRL-D - Pomnik Dżucze wieża ku czci idei Dżucze. U podnóży tego 170-metrowego pomnika znajduje się 30 metrowy pomnik trzech ludzi z symbolami idei Dżucze sierp - rolnictwo, młot - przemysł, pióro - sfera intelektualna, a po przeciwnej stronie znajduje się natomiast plac Kim Ir Sena miejsce wszystkich świąt i wielkich defilad wojskowych tuż obok znajduje się Ludowa Biblioteka Narodowa. Nieopodal natomiast stoi pałac dzieci Magyongdaye (będący wielkim domem kultury) na sztucznej wyspie na rzece Taedong widnieje imponujący stadion na którym odbywają się wszystkie prywatne przedstawienia dla przywódcy, a także masowe uroczystości. Koreańczycy twierdzą że trybuny tego stadionu mogłyby pomieścić nawet 150 tysięcy widzów. Niedaleko znajduje się stadion Kim Ir Sena - arena wszystkich sportowych zmagań reprezentantów Korei Północnej. Tuż obok miasta znajduje się niewielka wioska Magyongdae jest rodzinną wioską Kim Ir Sena.

edytuj Podział administracyjny

Pjongjang podzielony jest na 19 dzielnic("Kuyŏk") i 4 powiaty ("Kun").

edytuj Przemysł

Największa w Korei przędzalnia bawełny, rafineria (ropa dostarczana z pobliskiego portu Nampho), elektrownia cieplna i jądrowa. W pobliskim Kangso wydobycie rud żelaza i huta żelaza.

Węzeł komunikacyjny, połączenie kolejowe i drogowe z Chinami i Rosją, port lotniczy w Sunan, metro o długości 32 km.

Akademia Nauk (zał. 1952), szkoły wyższe (w tym Uniwersytet im. Kim Ir Sena, założony 1946)

edytuj Klimat

Miasto znajduje się w strefie klimatu umiarkowanego przejściowego z zaznaczonymi wpływami monsunu. Średnia temperatura stycznia -8°C, lipca 24°C. Roczna suma opadów to 1000 mm (max w lecie).

edytuj Atrakcje

Wieża Idei Dżucze
Ryugyong Hotel (2005).

edytuj Polska nazwa miasta

Tradycyjną polską nazwą miasta jest Phenian - egzonim zapożyczony z rosyjskiego (Пхеньян). W związku z tym, że nazwa ta była często błędnie wymawiana jako fenian, a także istniejącym w krajach Europy Środkowej trendem odchodzenia od nomenklatury pochodzenia rosyjskiego, Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej 21 XI 2006 r. postanowiła przyjąć, jako polski egzonim, nazwę Pjongjang, zaproponowaną przez orientalistów i nawiązującą do wymowy nazwy koreańskiej [1], [2].

edytuj Zobacz też

Flaga Korei Północnej
p • d • e
Podział administracyjny Korei Północnej

Miasta administrowane przez rząd: Pjongjang • Rasŏn

Dawne miasta administrowane przez rząd: Ch'ŏngjin • Hamhŭng • Kaesŏng • Namp'o

Regiony specjalne: Obszar Przemysłowy Kaesŏng • Region Turystyczny Kŭmgangsan • Specjalny Region Administracyjny Sinŭiju

Prowincje: Chagang• Hamgyŏng Północny • Hamgyŏng Południowy • Hwanghae Północne • Hwanghae Południowe • Kangwŏn • P'yŏngan Północny • P'yŏngan Południowy • Ryanggang

 
. - . - . - . - . Muzyka pop pozycjonowanie Drzwi wewnętrzne schody metalowe płytki klinkierowe telewizor lcd artykuły do precli serwery TV mieszkanie szczecin logistykaProfesjonalny kurs angielskiego warszawa Tanio i skutecznie | opracowania sciaga romantyzm do liceum | Synteza białek | enzym | faktoring | Opowieść wigilijna | Owoc | Promieniotwórczość | Widmo | Medaliony | Odyseja | RNA | Bocian | Pełnia Księżyca | Poparzenie