Prawo mili – stosowany w średniowieczu przywilej handlowy, zgodnie z którym na terenie o szerokości jednej mili[1] wokół miasta wszystkie znajdujące się tam targi, kramy, składy (np. sukna), jatki, piekarnie i karczmy musiały być własnością miasta. Przywileje takie nadawane bywały przez panujących książąt i bywały dla miast ważnym monopolem, wpływającym korzystnie na ich rozwój.
Przypisy
- ↑ w średniowieczu w zależności od regionu dystans jednej mili różnił się w zależności od regionu i w różnym czasie, ale zawsze był znacznie dłuższy niż współczesna mila morska albo mila angielska; przykładowo mila polska miała ponad 7 kilometrów, a mila wrocławska - nawet ponad 10 km